<< قهرمانی پرسپولیس >>

شنبه عجب روزی بود .. هیچ وقت ۲۸ اردیبهشت ۸۷ رو فراموش نمی کنم .. روزی که شادی و غم توی چند ثانیه جاشون رو با هم عوض کردن .. روزی که برای ما هوادارای پرسپولیس یه چیزی شبیه معجزه به وقوع پیوست .. واقعا" کمتر از معجزه نبود !!!

و مطمئنم این یکی از شیرین ترین و دراماتیک ترین قهرمانی های پرسپولیس دوست داشتنی بود.

صد هراز نفر از ساعت ها قبل به ورزشگاه اومده بودن تا فینال لیگ رو تماشا کنن .. و در حدود ۵۰ هزار نفر هم پشت درهای بسته بودن !! چه هیجانی توی استادیوم آزادی موج می زد ..

و من چقدر استرس داشتم .. اصلا" نمی توستم حتی یه لحظه به این فکر کنم که سپاهان قهرمان شه و توی آزادی و جوی اون همه هوادار پرسپولیسی دور افتخار بزنه ؟! اصلا مگه می شه ؟

بهر حال بازی شروع شد .. توی نیم ساعت اول هر دو تیم خوب بازی کردن و تقریبا" دقیقه ی ۱۷ بود که محسن خلیلی با یه شوت زیبا دروازه ی سپاهان رو باز و چندین میلیون نفر رو شاد کرد .. چه لحظه ای بود .. مثل همیشه شادی افشین قطبی دیدنی بود.

ولی تقریبا" اواخر نیمه ی اول بود که روی حرکت زیبای احسان حاج صفی گل خوردیم و همه ی چی مثل قبل شد .. نیمه ی اول بازی با همون نتیجه ی ۱-۱ تموم شد ..

بین دو نیمه همش به این فکر می کردم که آخر بازی چه حس و حالی دارم ؟ یعنی می شه پرسپولیس قهرمان شه ؟ اونم بعد از ۶ سال ؟ واااای .. چی می شه ..

هر چی فکر می کردم نمی تونستم یه درصد هم به قهرمانی سپاهان فکر کنم !!

خلاصه نیمه ی دوم هم شروع شد .. سراسر استرس !! سراسر هیجان !! ولی متاسفانه هر چی می زدیم به در بسته می خورد و سپاهان هم فقط بدنبال حفظ نتیجه بود ..

۱۰ دقیقه ی آخر بازی که به طور ناخود آگاه فقط اشک می ریختم !! باورم نمی شد که همه چی داره خراب میشه .. آخه یه سال زحمت کشیده بودیم ..

تا اینکه داور 7 دقیقه زمان اضافی رو برای بازی در نظر گرفت .. دیگه می دونستم این آخرین امید ماست ... دقیقه ی ۹۶ بود که در اوج ناامیدی سپهر حیدری فرشته ی نجات ما شد و با ضربه ی سر دروازه ی سپاهان رو باز کرد !! اونم با پاس کاپیتان باقری !!

و اینطور بود که میلیون ها نفر در یک لحظه به هوا پریدن و قهرمانی رو با تمام وجود حس کردن ..

من نمی دونستم چیکار کنم ؟ واقعا" نفسم بند اومده بود .. یه لحظه احساس کردم دارم می میرم !!!!!!!! فقط جیغ می زدم و این و اونو بغل می کردم !!!!!!!

خدایا .. من چطوری می تونم ازت تشکر کنم ؟ فقط می تونم بگم اگه لطف تو شامل حال پرسپولیس نمی شد ما الان اینقدر خوشحال نبودیم ..

شادی بازیکنا و کادر فنی پرسپولیس هم واقعا" محشر بود .. مخصوصا" موقع اهدای مدال ها و جام .. و خوندن اون سرود معروف :

پرسپولیس قهرمان شده

خدا می دونه که حقشه

به لطف یزدان و بچه ها

پرسولیس قهرمان شده

هیچ وقت اون صحنه ها رو فراموش نمی کنم .. یاد 6 سال پیش و قهرمانی توی اولین دوره ی لیگ برتر افتادم .. چه زود گذشت ..

همه می دونن که قهرمانی حقمون بود و آخرش هم به حقمون رسیدیم .. با اینکه فیفا ۶ امتیاز ازمون کم کرد ولی بازم نا امید نشدیم و با کمک افشن قطبی به روزای خوبمون برگشتیم ..

باید از همه ی پرسپولیسی ها تشکر کنیم .. همه ی اونایی که زحمت کشدن و در صدر اونا افشین قطبی قرار داره ..

کسی که من از همون روزای اول فهمیدم با بقیه فرق داره .. از طرز صحبت کردنش کاملا" معلوم بود .. اگه بخوام توی یه عبارت  توصیفش کنم, می گم : " یک جنتلمن واقعی "

باید از محسن خلیلی یا همون " محسن آقای گل " هم تشکر کنیم .. کسی که نوید تولد یه مهاجم طراز اول رو می داد .. و به همراه هادی اصغری ( بازیکن راه آهن ) با 18 گل , آقای گل هفتمین دوره ی لیگ برتر شد .. واقعا" لیاقت این عنوان رو داشت ..

آهان .. حبیب کاشانی .. اگه همچین مدیر عاملی نداشتیم هرگز نمی تونستیم قهرمان شیم .. آقای کاشانی بود که در بدترین شرایط هم از افشین قطبی حمایت می کرد و در آخر هم نتیجه ی حمایتش رو دید ..

کریم باقری, کاپیتان دوست داشتنی پرسپولیس که در تمام این مدت نقش بسزایی در اتحاد و همدلی بازیکنا داشت و اگه نبود تا حالا تفرقه و دو دستگی قهرمانی رو از پرسپولیس گرفته بود ..

سپهر حیدری .. که با زدن اون گل محبوب قلب ها شد و قهرمان لقب گرفت .. واقعا" دستش درد نکنه ..

و همه و همه .. هر کی که به نحوی در پیشرفت های اخیر پرسپولیس نقش مبثتی داشت .. حالا فقط یه آرزو مونده .. قهرمانی در آسیا .. و این امر غیر ممکن نیست .. با انسجام تیمی و همدلی می شه باز هم قهرمان شد .. ولی این بار در آسیا .. به امید اون روز ...

فقط امیدوارم افشین قطبی بر خلاف اظهارات اخیر مطبوعاتی ها در پرسپولیس بمونه و به موفقیت تیممون در آسیا کمک کنه .. آمین ..

-------------------------------------------------------------

حالا باید یکمی هم از رئال بنویسم .. یکشنبه شب جشن قهرمانی رو با افتخار تمام برگزار کردیم .. دیدن شادی های کاپیتان رائول .. ایکر دوست داشتنی  رودی .. راموس و .. چقدر زیباست ..

امسال با شایستگی هر چه تمام تر قهرمان شدیم و همه اینو می دونن ( حتی بارسایی ها )

و حالا فقط منتظر دهمین عنوان قهرمانی در اروپا هستیم .. یعنی می شه ؟؟

امیدوارم که سال بعد قهرمانی رئال در Champions league رو جشن بگیریم ..

راستی امیدوارم اسپانیا هم در یورو 2008 موفق باشه و این همه سال ناکامی رو جبران کنه ..

چقدر امسال از نظر فوتبالی برای من سال خوبی بود .. کاش همیشه همینطور باشه .. بعد از اون همه ناکامی واقعا" لازم بود .. الان تا یه مدت روحیه ی خوبی دارم ..

راستی واقعا" معذرت می خوام که نمی تونم بهتون سر یزنم .. خیلی دلم می خواد ولی متاسفانه خیلی کم میام نت .. کلاس ها که تموم شه تا یه مدت راحت می شم و می تونم بیام .. پس منتظر من باشین .. شاد باشین و شادی آفرین